यत्र तत्र सर्वत्र चर्चाको बिषयमा रहेको नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणमा अन्तर्राष्ट्रिय स्थरमा पुनः फेरि एकपल्ट नेपालको शिर निहुरिएको छ, यहाँ देश र जनताको शिर निहुरिएपनी भ्रष्टहरुको उच्च शिर र भ्रष्टाचार बिरुद्धको आन्दोलनमा अग्रमोर्चामा देखिएको नौटन्की आर्टिफिसिएल इन्टेलिजेन्सको युगमा अस्वभाविक र लजास्पद बाहेक केही हैन। हुन त प्रणालीनै भ्रष्ट भएपछी प्रक्रिया त स्वभावैले भ्रष्टिकरण हुने नै भयो ।

बर्तमान नेपालको सन्दर्भमा कार्यपालिका,न्यायपालिका र ब्यवस्थापिकामाथिको ठाडो राजनीतिक हस्तक्षेपले प्रक्रियागत भ्रष्टचार मौलाएको हो भने ब्यक्ति त प्रतिनिधि पात्रमात्रै हुन, जे भएपनि कानुनी प्रक्रियाको टुङ्गो नलागी यो वा त्यो भन्नू बिकृतिको पराकाष्ठा नै मान्नु पर्छ ।

यसो हुनु भनेको सामाजिक मूल्य मान्यता र प्राकृतिक न्यायको सिद्धान्त लोपहुनु हो, अझ भन्नू पर्दा दासत्व स्विकार्दै पराधिन भएर स्वभिमान समर्णपन गर्नु हो।

यो स्वभिमानी नेपाली लाई स्विकार्य हुनै सक्दैन । प्रक्रियागत भ्रष्टाचारको प्रणालीमा हस्तक्षेप नगरी कुनै पनि हालतमा भ्रष्टाचार निवारण हुदैन केवल नाटक बाहेक यद्यपि पात्रहरू जो जस्तो चरित्रको भएपनी ऐन र चैन बाट मुक्त हुनुपर्छ दोषीलाई निर्दोष र निर्दोषीलाई दोषी ठहर गर्दै भ्रष्टाचार विरुद्धको आन्दोलन सफल ठानिन्छ भने जनताले शिर उठाउने छन,सडक तताउने छन,परिवर्तनको आधिबेरी ल्याउने छन तेति बेला न टेक्ने लौरो हुन्छ न समाउने दाउरो। बेलैमा चेतना भया ।